دید ای دل؟!آخرزخمت زدند!
گفته بودم مردم اینجابدند...
دید ای دل؟!شاخه ی جانت شکست...
ای عزیزم عهدوپیمانت شکست؟!
دید ای دل؟!حرف من بیجانبود...
ازبرای عشق اینجاجانبود...
نوبهارعمررادیدی چه شد؟!
زندگی راهیچ فهمیدی چه شد؟!
دیدی ای دل؟!
دوستی هابی بهاست
کمترین چیزی که میبینی وفاست!
دیوونتم...تنگه دلم...
وانمودکردم به همه که خیلی سخت نبودغمت
رفتن ودل بریدنت
وانمودکردم به همه که دیگه اشتیاقی نیست
واسه دوباره دیدنت
یه جورنشون دادم که نه! یه اتفاق عادی بود
همون دوتادردِدل هم واسه خودش زیادی بود
یه جورگفتم که همه بهم میگن بی عاطفه
میگن که حرفِ امروزت بادیروزت مخالفه
اماشبایواشکی وقتی که هیچکی نیست پیشم
گوشیموروشن میکنم به عکسِ توخیره میشم
دیگه منم وغربتِ اشکایِ بی امونِ من
به کی بگم دیوونتم به کی بگم تنگه دلم
به کی بگم؟به کی بگم تنگه دلم
مدتیه عوض شدم انگاریه آدمِ دیگم
هرکی میپرسه یادشی؟
دارم بهش دروغ میگم
دلم نمیخوادهیچکسی چیزی بدونه ازغمم
همین غرورِلعنتی توروجداکرده ازم
هیچکی خبرنداره ازدقیقه های غربتم
اینجوری وانمودشده که بی توخیلی راحتم
اماشبایواشکی وقتی که هیچکی نیست پیشم
گوشیموروشن میکنم به عکسِ توخیره میشم
دیگه منم وغربتِ اشکایِ بی امونِ من
به کی بگم دیوونتم به کی بگم تنگه دلم
به کی بگم؟به کی بگم تنگه دلم
به دل همیشه دریات...
آسمونِ آرزومون پره ازابرای تیره
لالایی واست بخونم تاشایدخوابت بگیره
اگرازخواب نپریدی توی خواب خدارودیدی
یه جوری بپرس ازش که دلامون چرااسیره
بازکه چشماتونبستی ببینم بازکه نشستی
میدونم یه جوری هستی که دلت ازهمه سیره
امابهتره بدونی طبق اصل مهربونی
دل واسه عاشق نبودن راه نداره ناگزیره
چشمای توشده خسته بغضِ آرزوت شکسته
امابازتوفکراینی اگه من رونپذیره
بهتره بیدارنشینی اونوتوی خواب ببینی
واس? دیوونه بودن عزیزم همیشه دیره
خوش بحالِ بعضی مردم که شدن توزندگی گُم
التماسِ سرخِ سیباپیششون چقدحقیره
نه به فکرِ عطرِیاسن نه به فکرِالتماسن
خنده داره واسشون که دلِ مایه جایی گیره
چی بگم شبم تموم شدندیدم اونوحروم شد
کاش میدونست یکی اینجابدجوری واسش میمیره
کاش بودی یه قطره بارون واسه طرح نامه هامون
به دل همیشه دریات ازکسی که توکویره